نامیه

لطفا با بیان نظراتتان فضای گفتگوی دو جانبه را مهیا فرمایید

 
امامت در قرآن (1)
نویسنده : گواه - ساعت ۱:٥۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٤ اسفند ۱۳۸٧
 

 

وَ إِذِ ابْتَلىَ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکلَمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ  قَالَ إِنىّ‏ جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَ مِن ذُرِّیَّتىِ قَالَ لَا یَنَالُ عَهْدِى الظَّالِمِینَ

(بقره 124)

و چون پروردگار ابراهیم، وى را با صحنه‏هایى بیازمود و او بحد کامل آن امتحانات را انجام بداد، بوى گفت: من تو را امام خواهم کرد ابراهیم گفت: از ذریه‏ام نیز کسانى را بامامت برسان فرمود عهد من به ستمگران نمى‏رسد.

 

آیه امامت حضرت ابراهیم (ع) از آیاتی است که از نظر اعتقادبه امامت سخن شیعه را در کمال صراحت اثبات می کند. اگر به حدیثی تمسک نکنیم و فقط از این آیه استفاده کنیم مبنای عقیده امامت شیعه اثبات می شود. در این آیه شریفه خداوند می فرمایدبعد از آزمودن حضرت ابراهیم (ع) باری تعالی ایشان را خطاب می کند که ای ابراهیم (ع) «من همانا تو را به امامت مردم جعل نمودم.»جعل یعنی چه؟ امامت به چه معناست؟ آیا امامت در اسلام مصداقی دارد؟

ادامه مطلب ...


 
comment نظرات ()